Eerder in Elementary.
Is er iets mis? - Wij moeten praten.
Ik vertelde haar wat voor iemand jij bent, maar ze wilde niet luisteren.
Om een criminele groepering onderdak te verlenen in jouw stomme restaurant.
Dus je hebt een overeenkomst met hen. Leg het mij uit.
We doen ons best, gezien de omstandigheden.
Omstandigheden die vermeden konden worden
als je je broer uit New York had weggehaald, zoals ik maanden geleden zei.
Besef je dat zodra wij de lijst geven, ze jou, mij en Joan vermoorden.
Laten we deze situatie slim benaderen.
Heb je wat we gevraagd hebben?
Vermoord hen.
Het is veilig. Alles in orde, meneer?
Ik ben jou duidelijk een woordje uitleg verschuldigd.
Alles goed?
Nee, er is iets gebeurd. Ik heb de captains en jouw hulp nodig.
Watson? - Ja, ik ben in orde.
We hebben het echt heel druk nu, maar als je mij nodig hebt, meld het dan.
Waar ben jij? - Thuis, Mycroft is hier ook.
Er is nog veel dat je niet weet.
Het is in orde.
Het gaat goed met mij.
Mijn broer? - Hier.
Alles in acht genomen, gaat het goed met jou.
Ik kan je iets geven om je te helpen slapen, als je dat wil.
Dat hoeft niet.
Geef mij één reden om je niet in elkaar te slaan.
Je bent kwaad en hebt daar alle recht toe, maar ik kan het uitleggen.
Ik weet het al en hoef het niet meer te horen. Ik ga naar bed.
Verbannen dokter.
Twee bewakers die Glock 17's en kogelvrije vesten dragen.
Britse inlichtingendienst? MI6?
Je hebt duidelijk een overeenkomst met hen gesloten.
Toegang tot je verschillende criminele zaken in ruil voor hulp bij het redden van Watson.
Heren, mijn oprechte dank voor het heel terugbrengen van mijn partner.
Wat mijn broer betreft,
hoop ik dat gevangenistijd inbegrepen is in de deal die hij met jullie sloot.
Ben je bijna klaar? - Nee, nog geen beetje.
Ik zal je een gunst doen en zeggen dat je het mis hebt.
De Britse inlichtingendienst is niet hier om mij te arresteren.
Ik ben van de Britse inlichtingendienst.
Vertaling het Elementary Team.
Alles wat ik je vertelde is waar, min of meer. Ik liet alleen een heel deel weg.
Het is waar dat mijn zaak harde tijden kende.
Ik had geld nodig om mijn restaurants open te houden.
Dus nam je geld aan van drugdealers. Wat zou er fout kunnen gaan?
Le Milieu benaderde mij met deze 'wederzijdse voordelige overeenkomst'.
Het was een aanbod dat niemand kon weigeren, maar toch was ik van plan dat te doen.
Maar voordat ik mijn woord kon geven, bezocht een man van MI6 mij.
Hij zei mij dat ze Le Milieu in de gaten hielden
en weet hadden van het aanbod. Hij drong erop aan het aan te nemen.
Mij erin nestelen, mijn ogen en oren openhouden, iets goeds voor de Queen en het land doen.
Ik maar denken dat MI6 een inlichtingendienst was.
Maar ze zochten hulp bij jou, een tekenfilmpersonage.
Je luistert niet. - Zet dat neer voordat je ons beiden vermoord.
Dat is giftige schimmel. Onderdeel van een experiment.
Het inhaleren zou zelfmoord betekenen.
In het begin was het allemaal rozengeur, want ik was een aanwinst.
Ik zat tot over mijn oren in Le Milieu.
Ik bleek een geboren spion te zijn.
Wat is jouw specifieke opdracht? Mag je iemand vermoorden of alleen doodergeren?
Ik was nooit in dienst en ging niet op missie.
Maar ik was goed in het onthouden van feiten. Een opmerkelijk talent van mij.
Aangezien mijn werk met Le Milieu mij in contact bracht met andere criminele organisaties,
begon ik ook hun geheimen te doorgronden.
Ik werd een informatieve goudmijn voor MI6.
Ik kon vaak, maar niet altijd, het effect voorspellen
van bepaalde acties, die deze criminele groepen zou kunnen ontmantelen.
Ik weet dat jij mij niet au sérieux neemt, maar het agentschap wel.
Dat doen ze al een hele tijd.
Dus je verwacht van mij dat ik geloof dat jij een aanwinst voor MI6 bent
en dat je dat voor mij geheim hebt gehouden?
Voor meer dan tien jaar? - Juist, want wij zijn zo close.
Enkele maanden geleden zei je mij dat vader wilde dat ik naar Londen terugkeerde.
Dat was een leugen, niet?
Jij wilde mij uit New York, zodat ik je operatie niet in gevaar bracht.
Het was mijn begeleiders idee. - Hij heeft een begeleider.
Men is zich min of meer
van jou bewust bij MI6. Hij dacht dat je tussenbeide zou komen.
Jouw duistere kant kostte Watson bijna haar leven.
Jij was het die de aanwezigheid van Le Milieu in Diogenes verdacht vond.
Maar je kwam niet naar mij en ging naar haar in de hoop ons uit elkaar te houden.
Als je wil vingerwijzen, doe dat dan naar jezelf, Sherlock.
Je kon mij de waarheid vertellen, nadat ze ontvoerd werd.
Ik was verplicht om mijn dekmantel te proberen behouden.
Ik had ook een plan klaar om haar zeker veilig thuis te krijgen.
Het spijt mij dat ik je buitenspel zette, maar ik kon niet riskeren dat de NSA het verpestte.
Dit zal wat tijd vergen om te bezinken.
Mijn begeleider wil ons beiden morgen zien.
Om ervoor te zorgen dat we op één lijn zitten.
Het is zo'n uitnodiging, die je verplicht bent te accepteren.
Een terugkerend motief bij jou.
Ik kijk ernaar uit.
De Holmesjongens.
Jij moet de begeleider zijn. Sherrington.
De laatste tijd nog goede regeringen ten val gebracht?
Op deze plaats komen mijn collega's en ik graag samen.
Het cliënteel is meestal achterdochtig.
Iedereen heeft zo zijn geheimen.
Vergeef mij dat ik de formaliteiten oversla.
Ik heb thuis een getraumatiseerde vriendin wachten.
Laten we meteen ter zake komen? - Ter zake?
Hoe gaat MI6 om met de chaos van gisterenavond? Aan welke leugens moeten Watson en ik ons houden
als we ondervraagd worden door andere instanties?
Helemaal zoals je hem beschreef. - Dat is nog maar het topje van de ijsberg.
Mycroft zei dat gisterenavond drie Le Milieu soldaten gedood werden.
We ruimden het op en de lichamen vindt niemand. - En captain de Soto?
Moeten we nu voor de rest van ons leven vrezen voor boze Fransen?
De Soto is opgepikt, toen hij de plaats delict verliet,
in het bezit van een lijst met gestolen Zwitserse bankrekeningen.
We hebben ervoor gezorgd dat zijn groep er ook genoeg over weet
om hem te motiveren om mee te werken.
Ze denken dat hij zijn mannen achterliet en dan met de lijst verdween.
Mijn en Mycrofts betrokkenheid blijft geheim?
Watson en ik kunnen zwijgen. Laat ons onze paden nooit meer kruisen.
Ik heb een opdracht voor jou, Sherlock.
Een zaak, zoals jij het noemt. - Een zaak? Wat voor zaak?
Ik deed jou een gunst gisterenavond. Ik redde jouw partners leven.
Inderdaad en ik ben je dankbaar.
Ook het leven van je broer gered. - Ik laat dat voorbij gaan.
Tien minuten. Dat is alles wat ik vraag.
Vorige week, werd een ex-analist van ons vermoord teruggevonden in zijn appartement.
Man genaamd Arthur West.
De politie denkt dat het een... een overval was die misging.
Maar je vermoedt iets anders?
Eerlijk gezegd, weet ik het niet. Dingen met West waren altijd ingewikkeld.
Je ziet er slecht uit, Mycroft.
Men zei dat dit een eenvoudige ondervraging zou worden.
Was het. Het is nu iets anders.
Bedenk hoe Joan zich zou voelen als je een zaak bij MI6 zou aannemen
na alles wat er gisteravond is gebeurd.
Te oordelen naar de koude ontvangst die ik zag dat je kreeg,
zou ik zeggen dat ze niet meer een van je zorgen is.
Trouwens, ik ben niet van plan om tegen haar te liegen terwijl ik met haar naar bed ga.
Dus het is nauwelijks hetzelfde, toch?
Je zei Arthur West, ingewikkeld.
Op een gegeven moment was hij een gewaardeerde bron.
Soort man die patronen kan herkennen in het geklets tussen verdachte partijen.
Patronen die opvallen, levens redden.
Maar zijn periodes van hoge waarde werden afgewisseld met fasen van totaal geen activiteit.
Ik zie verwijzingen naar anti-depressiva, stemmingsstabilisatoren. Bipolair?
Uiteindelijk zag hij schaduwen waar er geen waren.
Dwong hem met vervroegd pensioen te gaan.
Wat deed hij in New York?
Vestigde zich hier nadat hij was uitgeteld. Vrouw is een Amerikaanse.
Had moeten zeggen ex-vrouw, ze gingen twee jaar geleden uit elkaar.
Maar zo nu en dan, zelfs als burger, zou West ons benaderen en zeggen dat hij iets had.
De eerste paar keer volgden we ze op, maar toen ze tot niets leidden...
Raakte je zijn nummer kwijt.
Hij heeft al een hele tijd geen contact met ons gezocht.
Tot twee weken geleden.
Was overtuigd dat de informatie die hij had cruciaal was voor het behoud van het agentschap.
Weigerde er over de telefoon over te spreken. Wilde een persoonlijke ontmoeting.
Niemand nam hem serieus. - Tot hij werd gedood.
De zaak is nu in handen van de NYPD.
Ik zou graag willen dat je even naar het onderzoek keek.
Zien of er iets uitspringt.
Als de moord op West is wat het schijnt, goed, heerlijk.
Als het meer is dan dat...
laat je het ons dan weten. En wij zullen het vanaf daar overnemen.
Is dat het?
Ik zou ook graag willen dat je de premier van China vermoordt.
Misschien had ik daarmee moeten beginnen.
Bekijk de zaak.
Geef ons wat je waard bent en dan beschouwen we onze zaak afgewikkeld.
Je weet dat mijn broer het tegenovergestelde is van een spion?
Verwachten dat hij zich houdt aan je beperkingen is een dwaasheid.
Bezorgd dat ik jou zal opbrengen? - Eerder bang dat je een oorlog begint.
Je voorwaarden zijn aanvaardbaar. Ik spreek je nog.
Hoe voel je je? - Ongeveer hetzelfde.
Ik probeerde te zien of er iets van vorige nacht het nieuws haalde maar tot nu toe, is het...
Het is een van de voordelen van een clandestiene inlichtingendienst.
Ze blinken uit in het dingen onder het tapijt vegen.
Is Ms. Hudson vertrokken? - Ja. Ik had geen behoefte aan gezelschap.
Ik wil dat je weet dat... het me spijt.
Voor alles wat je hebt meegemaakt en... welke rol ik daarbij zou hebben gespeeld.
Als jou iets zou overkomen... - Wat was dat voor verplichte vergadering?
Ik heb een onderzoekstaak bij MI6 toegewezen gekregen.
In ruil voor hun hulp gisteravond.
Eenmaal voltooid, zullen zij en mijn broer voor altijd uit ons leven verdwijnen.
Wat willen ze van ons?
Laat ik over iets heel duidelijk zijn,
je mag mij best helpen, maar ik koester geen verwachting.
Je moet de tijd nemen die je nodig hebt om... te herstellen.
Eigenlijk zou werk me goed doen. Ik wil niet meer stilzitten en niets doen.
Dus, wat is de taak? - Arthur Cadogan West.
Vier nachten geleden dood aangetroffen in zijn Greenpoint appartement,
twee schoten in de borst.
Lade F3.
Veel plezier ermee. - Dank je.
Volgens dit liep West tegen een inbraak aan.
Moordwapen werd nooit gevonden.
Dr. Hawes. Was Mr. West intact toen hij aankwam?
Wat bedoel je met 'intact'? - In het bezit van zijn ledematen.
Natuurlijk was hij dat. Waarom?
Niet uw werk, neem ik aan? - Nee.
Niemand die hier werkt zou dat doen.
Laten we aannemen dat het het werk was van iemand die hier niet werkt.
Ik denk dat je het slachtoffer bent van een inbraak.
Waarom waren jullie zelfs maar geïnteresseerd in deze man?
Verveeld. Kwam hier op zoek naar een interessante zaak. Zoals we gewoon zijn te doen.
Viel tot nu toe niemand op, maar er is
een gat van één uur in de surveillance video van drie nachten geleden.
Wie dit heeft gedaan wist hoe het systeem af te sluiten en wanneer het werk te doen.
Het lijkenhuis is onderbezet, de assistent patholoog was de halve nacht weg bij een oproep.
We moeten in ieder geval rekening houden met de mogelijkheid dit een inside job was.
Jullie hebben niks, toch?
Ik zou nalatig zijn als ik niet mijn twijfels zou uiten dat dit een lid van het personeel was.
Ik werk hier al heel lang. Ik heb een neus voor verraders.
Het hoofd. Ik zal hem van je neus vertellen.
Hallo.
Kon hem niet de waarheid vertellen?
Dat we betrokken werden in een web van intriges en bedrog
door mijn deugniet van een broer/MI6 aanwinst?
Nee, niet zonder afbreuk te doen aan zijn dekmantel van een hopeloze idioot.
Je meende wat je zei over dat de armen niet werden genomen door iemand die hier werkt.
Gezien Mr. West's vroegere beroep
en de infiltratie vaardigheden getoond door zijn ledematendief,
is dit naar alle waarschijnlijkheid het werk van een veldagent.
Ik denk dat Mycroft's medewerker gelijk heeft om te denken dat
er meer met Mr. West's moord aan de hand is dan op het eerste gezicht lijkt.
Ik begrijp niet waarom iemand de armen van een dode man zou stelen... spion of niet.
Ik neem aan voor een van twee redenen, bewijsmateriaal verkrijgen of vernietigen.
Oké. volgens Hawes ' autopsierapport,
zijn er geen aanwijzingen van een worsteling met de aanvallers.
Er zijn geen verdedigingswonden, geen huid onder de nagels.
En anders dan een nogal doordringende vorm van eczeem,
lijken Mr. West's armen onopvallend.
De plaats delict is verzegeld, dus misschien de moeite waard om daar een kijkje te nemen.
Akkoord. Laat me weten wat je vindt.
Waar ga je heen?
De oorspronkelijke rechercheur interviewde de ex-vrouw, Marion M. West.
Ze beweerde geen contact meer te hebben met het slachtoffer.
Kijk naar het adres op de boodschappentassen in de keuken.
Hij woont in Brooklyn, zij in Murray Hill.
De tassen van deze markt zijn van Third Avenue.
Dus je denkt dat ze boodschappen voor hem deed.
Dus loog ze tegen de politie.
Waarom zou iemand dat doen? Wie wil Arthur's armen stelen?
Dat is wat we proberen uit te zoeken.
Maar nu zijn we meer benieuwd waarom je loog tegen de rechercheur die je interviewde.
Je beweerde dat je Mr. West in geen maanden had gezien.
We stopten onderweg bij een supermarkt. Vrouw van de apotheek,
bevestigde dat u de recepten afhaalde voor de behandeling van zijn bipolaire stoornis.
Arthur en ik wilden ons huwelijk redden, ook nadat hij slechter werd,
maar ik was niet sterk genoeg.
Ik hield nog wel van hem.
Ik wilde er zeker van zijn dat hij in orde was, maar...
Ik heb nu een vriend.
En hij is jaloers. Hij wist niet dat ik nog steeds voor Arthur zorgde.
Hij was hier toen de politie me ondervroeg en...
Ik dacht, omdat ik niets wist...
Ik heb gelogen.
Toen u zei dat uw vriend jaloers is...
Jaloers genoeg om een moord te plegen?
We waren het weekend in een B&B in New Paltz.
Ik heb alle bonnen nog.
Geen van ons was in de stad toen Arthur gedood werd.
Bent u de tatoeëerder of is dat uw vriend?
Ik.
Een goede? Heb er zelf een paar.
Ik krijg niet veel klachten.
Geen gezamenlijk belang met uw ex-man dus?
Niet voor iedereen, denk ik.
Ben je nog in het appartement van West? - Ja. Waarom?
Foto van zijn keuken. Ik zag een rol plastic boterhamzakjes.
Lijkt niet dat hij daar vaak kookt.
Kijk eens of er nog andere dingen zijn.
Dagcrème, pleister of antibacteriële zeep.
Alle drie. Waarom? Waar denk je aan?
Al deze dingen, inclusief de zakjes, worden gebruikt voor de nazorg van een tatoeage.
Marion West was tatoeëerder.
Ik denk dat ze de armen van haar ex-man inkte.
Behalve dat West geen tatoeage had. We zagen de foto's.
Dat we ze niet zagen betekent niet dat ze er niet waren.
Tatoeages kunnen worden gemaakt met UV-gevoelige inkt.
Wat betekent dat ze alleen onder UV-licht kunnen worden bekeken.
De droge huid die we zagen op West's armen, waren genezende tatoeages.
Onzichtbare inkt tatoeages?
Niet alleen echt, maar ook heel populair in bepaalde subculturen.
Tot zover de glowsticks en volwassenen fopspenen.
Ik neem aan dat je dit niet aan Marion West koppelt?
Geen verrassing dat ze koos te ontwijken.
Ik zag een zwart licht onder haar apparatuur,
maar we moeten elders zoeken voor ons bewijs.
Als ik gelijk heb schreef onze voormalige analist geheimen op zijn armen in onzichtbare inkt,
toen brak iemand kort na zijn dood in in het lijkenhuis,
en ontleedde hem om die geheimen te verkrijgen.
Je weet toch hoe gek dit klinkt?
Ik herinner je eraan dat je de spionnenwereld bent binnengetreden.
Rarigheden in overvloed. Ik ga naar Mycroft's begeleider.
Sherlock is er niet, ik zeg dat je langskwam. - Eigenlijk kwam ik voor jou.
Nee. - Nee, tegen wat?
Nee, tegen wat je hier maar kwam zeggen.
Nee, je kunt niet binnenkomen. Nee, ik ben niet in orde.
Nee, er is geen mogelijke toekomst voor ons,
ook niet na verloop van tijd.
Gewoon nee. - Ik kwam hier om me te verontschuldigen.
Vanwege... Keuzes die ik jaren geleden maakte,
vanwege mijn plicht tot geheimhouding, kwam je in groot gevaar.
Een beproeving die niemand ooit zou moeten doorstaan.
Als je me nooit meer wilt zien, begrijp ik het.
Dat is goed, want ik wil je niet meer zien.
En niet omdat ik bijna vermoord werd.
Maar omdat ik geen woord uit je mond kan geloven.
Ik weet dat je je redenen had voor alles wat je deed.
Maar wat ze ook waren, je besloot een tijd geleden
dat ze veel belangrijker waren dan eerlijk zijn
tegen de mensen die echt om je geven.
Iemand die in staat is tot dergelijk bedrog...
Iemand die het jarenlang vol kan houden...
Het zou nooit goed voelen.
Sherlock mag ongevoelig en opdringerig zijn,
en bovenal, te eerlijk,
maar met hem weet ik precies waar ik sta.
Hij verdient beter dan jij.
En ik ook.
Begrijp ik.
Holmes.
De gastheer zei me niet dat je er was.
Ik kwam door een minder orthodoxe ingang om te zien of dat kon. Het kon.
Laat me raden, nog een aanwinst? Waar heb je deze gezet?
Verpleeghuis? Wenkbrauw kapper?
Sherlock Holmes, Sir James Walter, Adjunct Hoofd SIS.
Mag ik aannemen dat je iets te melden hebt?
Bent u zich bewust van mijn opdracht? - Ik ben me bewust van alles.
We kunnen beter naar een privé kamer gaan.
West's moordenaars verwijderden iets uit zijn appartement dat pas later
leidde tot de ontdekking dat hij zelf getatoeëerd was.
Dus de noodzaak voor de tweede misdaad,
waarin zij infiltreerden in het lijkenhuis en zijn armen stalen.
En dit alles vanwege een adres op een boodschappentas?
De wereld is vol dingen die niemand ooit opmerkt.
Behalve jou. - Behalve mij.
U bent oud genoeg om te hebben gespioneerd voor Churchill.
Het belang van details moet nauwelijks als een verrassing komen.
Uiteraard hadden we West serieuzer moeten nemen toen hij ons belde.
Hij sloeg te vaak vals alarm en het feit dat hij zijn geheimen op zijn huid opsloeg,
duidt op de echo's van een zieke geest.
Enig idee wat de tatoeages betekenen? - Nog niet.
Je blijft dus voor ons werken?
Een interessante zaak. Meer dan ik verwacht had.
Ik ben nu vol ervan.
Ik hoorde het net van Hawes.
Hij wierp een blik op de autopsie foto's van West's armen.
Hij denkt dat de droge huid een soort patroon vormt.
Hij kan niet bepalen wat het was. - Het mysterie van de tatoeages houdt aan.
Ik weet hoe het is.
Misleid te worden door een geliefde.
Irene.
Moriarty.
Niet mijn favoriete onderwerp van gesprek,
maar als je denkt dat praten helpt...
Er is iets waarover ik met je wil praten. Niet over Mycroft.
Niet echt.
Sorry. Is Sherlock Holmes hier?
Mevrouw West? - Ik kon niet praten met de politie erbij.
Ik werd dagenlang gevolgd,
sinds Arthur werd gedood, maar ik zorgde ervoor dat ik niet hierheen werd gevolgd.
Hoe wist u precies waar 'hier' was?
Arthur vertelde me altijd als er iets met hem gebeurde,
u de enige man in New York was die ik kon vertrouwen.
Dat is interessant. Ik kende uw man niet.
Hij kende u. Het spijt me. Ik zal alles uitleggen,
maar ik ben hier omdat ik weet waarom iemand zijn armen heeft.
Er stond informatie op. Tatoeages die je kon zien...
Onder UV licht, ik weet het. - We weten niet wat ze voorstelden.
Kunt u het ons vertellen? - Ik kan het nog beter.
Ik kan het jullie laten zien.
Het was zo'n kleine zes jaar geleden.
Je was nog in London. Je was voor Scotland Yard bezig.
Het viel het agentschap op en Arthur werd op jou gezet.
'Gezet'?
Hij moest je in de gaten houden.
Niets ernstigs, alleen data verzamelen.
Hij bespioneerde je. - Het was ingewikkelder.
Arthur was een analist en er waren mensen
die jou niet konden plaatsen. Hij onderzocht je.
Hielp hen om jou beter te begrijpen en dat je aan de goede kant stond.
Ik ben geroerd.
Ik weet hoe het klinkt, maar hij mocht je,
waar je voor stond en als hij dat niet deed, deed iemand anders dat wel.
Maar u was toch een burger?
Waarom zou een analist bij MI6 jou over zijn werk vertellen?
Op het einde wist Arthur dat zijn ziekte
hem soms de verkeerde kant opstuurde. Hij begon mij dingen te vertellen
om te bewijzen dat zijn theorieën geen verzinsels waren. Hem gezond te houden.
Kwam mijn broer ook voorbij in die conversaties?
Als je me vraagt of Arthur vond dat hij een aanwinst was, is het antwoord ja.
Een beetje roddelen.
Als dit het idee van MI6 van een analist is, kan de Britse regering elk moment vallen.
Hij had een probleem en hij had iemand nodig die hem erbij hielp.
Zeg me dat het niet bekend in de oren klinkt.
De nummers. Wat zijn het?
Arthur was ervan overtuigd dat er een mol zat
binnen MI6, iemand die geheimen aan een spion in New York doorspeelde.
Hij had de mol nog niet geïdentificeerd, maar...
De nummers. Kunt u ze verklaren?
Nee.
Hij was die dag niet helder. Volgens hem waren ze belangrijk,
dat ze zouden bewijzen dat hij het bij het rechte eind had, betreffende de mol.
Maar niets anders? - Nee.
Tatoeëerde u daarom een stel nummers en letters op hem?
Als ik het niet zou doen, zou hij het zelf doen.
Volgens mij was dat slechter.
Waarom zou hij ze willen hebben?
Volgens hem was het zijn back-up kopie.
Hij had de echte bewijzen ergens anders.
Hij was paranoïde.
Als hij ze op zijn arm zou hebben, had hij een kopie die niemand kon stelen.
Blijkbaar had hij het verkeerd.
Deze 'spion', de man in New York, heeft hij zijn naam genoemd?
Of was dat ook getatoeëerd op één van zijn vingers?
Julian Afkhami. Hij heeft een boekwinkel in Queens.
Arthur zei dat hij kon bewijzen dat er tussen hem en de mol voortdurend contact was.
Hij had alleen tijd nodig om uit te zoeken wie hij was. Alsjeblieft.
Alsjeblieft, degene die achter Arthur aanzat, zit ook achter mij aan.
Kun je me helpen of niet?
Hoe gaat het met onze gast? - Ik heb haar in de gastenslaapkamer gestopt.
Ik heb haar verteld dat we morgen onze volgende stap zullen uitdenken.
Wat vind je van haar? - Ik denk dat ze de waarheid vertelt.
Tenminste zij denkt dat zij de waarheid vertelt.
En als ze dat doet, nog een reden om mijn broer te verafschuwen.
Hij wist dat zijn collega's me in de gaten hielden en hij zei niets.
'Azatan Boeken.'
De winkel en de eigenaar waarvan Arthur zegt dat het een spion was. Julian Afkhami.
Het lijkt niet veel.
Waarschijnlijk door het ontwerp of misschien is het wel een boekwinkel.
Meneer West was uiteindelijk niet in balans.
Hoe zit het met de tatoeages?
Ik dacht eerst dat het een versleuteling was.
Nu denk ik dat het een simpele dataset is.
Zie je de regelmatigheid waarmee patronen terug keren.
We hebben sets van dezelfde lengte met alleen deze nummers,
gevolgd door setjes met letters en nummers
en herhalingen.
Aan het begin van elk 'vermelding', hebben we volgens mij een datum en een tijd.
Deze drie cijfers tezamen, aan het begin van elke dataset,
komen nooit boven 365.
Als het een vaste lengte heeft
heeft Arthur West de data op de kleinst mogelijke ruimte bewaart.
En wat de rest van alle velden betreft,
heb ik geen idee.
Je wilde iets bespreken.
Voordat mevrouw West kwam. - Ja.
Ik vertrek.
Van waar? - Hier.
De woning. Ik heb mijn eigen stek nodig. Het is tijd.
Codswallop. - Pardon?
Dit is blijkbaar een reactie op datgene wat je de afgelopen dagen hebt meegemaakt.
Voel je je aangevallen? Alsof je niet langer de controle hebt over je leven
en je de behoefte hebt om die demonstratief terug te pakken.
Even nadenken. Ik wil alleen... - Eigenlijk niets daarvan,
maar bedankt om mijn gevoelens te reduceren tot een psychologisch cliché.
Dit is nog een rimpel.
Het is nog een poging van mijn broer om zich met onze levens te bemoeien.
We nemen afstand tussen hem en onszelf, dan gaan jouw gevoelen ook voorbij.
Sherlock, dit is niet vanwege wat er zojuist is gebeurd,
en helemaal niet vanwege Mycroft. Ik heb dit al een tijdje geleden besloten.
Ik wachtte alleen op het juiste tijdstip. - En is het dan nu wel het juiste tijdstip?
Net nadat mijn broer je bijna heeft vermoord en dat ik ontdek dat hij al jaren tegen me loog.
Is het volgens jou nooit het juiste tijdstip om het te vertellen?
Als het niet dit was, was het wel iets anders.
Een politiezaak, een vriend die hulp nodig zou hebben.
Wil je niet langer rechercheur zijn?
Na alle tijd en energie die ik in je training heb gestoken?
Je luistert niet naar me. Ik houd van het werk. - Blijkbaar.
Maar we hoeven niet samen te leven om voor de politie te kunnen werken.
Je vergeet hoe belangrijk het samenwonen voor het proces is geweest.
Hoeveel we hier hebben bereikt.
Dat ben ik niet vergeten. Het is gewoon niet genoeg.
Watson, ik... - Ik weet dat dit moeilijk voor je is.
Ik weet dat je het graag zo hebt,
maar ik heb ruimte buiten dit nodig.
Ons, wat we doen.
Maar we zijn wat we doen. - Nee.
Je bent wat je doet. Je moet zijn om gelukkig te zijn.
Ik niet.
Je ziet eruit als iets wat de kat binnenbrengt.
Waarom zei je niet dat Arthur West me in London in de gaten hield?
Heb je dat ontdekt? - Ben je verbaasd?
Het is niet persoonlijk. Je bent speciaal.
Speciale mensen krijgen aandacht. Het is vleiend.
Je wilde me iets vertellen?
Jij en je collega 'liefhebbers van specialiteiten'...
Jullie zijn mogelijk geïnfiltreerd. - Wat?
Arthur West dacht dat er een mol binnen MI6 was.
Afgaande op alles wat er gebeurde de afgelopen dagen, denk ik dat hij misschien wel gelijk had.
Wie zijn armen ook nam wilde deze nummers.
West dacht dat ze bewijs waren van het bestaan van de mol.
Wat zijn ze? - Ik heb geen flauw idee.
Ik zag een keer eerder een mollenjacht van dichtbij.
Einde van de Koude Oorlog.
Griezelige zaak. Goede en slechte mensen raakten beschadigd.
Ben je nog steeds zwanger?
Van dit? Van de zaak?
Ga je ermee door?
Kom op, Sherlock. Werk voor ons. - Ik heb al veel gedaan...
Ik bedoel officieel. Permanent.
West was niet alleen een collega, hij was een vriend.
En ik weet wat hij van je dacht. Ik zag het eerst niet, maar...
Ik weet dat je hier goede dingen zou doen. Je helpt mensen.
Stel je voor wat je zou kunnen doen met ons. Met onze middelen.
U en mijn broer
en deze hele affaire hebben mijn leven genoeg overhoop gehaald.
Veel succes met je zoektocht.
Goedemorgen. - Morgen.
We hebben koffie, ontbijtgranen, fruit.
Alleen koffie. Zwart. Bedankt.
Ik had contact met een vriend van Sherlock.
Hij bezorgt je een tijdelijke I.D., een veilige auto en een plek totdat dit allemaal voorbij is.
Bedankt.
Sorry van je ex-man.
Ik heb gisteravond niet de kans gekregen het te zeggen.
Hij was een goed mens.
Je zei dat je wist over Mycroft. Het werk dat hij deed.
We hebben elkaar nooit ontmoet, maar... ja, ik wist het.
Sherlock denkt dat hij geweten moest hebben dat Arthur hem in de gaten hield.
Hij ontdekte het vlak voor hij terugkwam naar MI6.
Wat bedoel je met ' terugkwam '?
Mycroft was eruit gegaan. Hij ging door met zijn leven.
Maar...
toen gebeurde er iets. Hij moest terugkomen.
Je bouwt een fort? - Oude zaken.
Ik bekeek jouw lopende en vond ze heel alledaags.
We zullen het de volgende keer beter doen.
Je partner in de buurt? - Werken apart vandaag.
Ik dacht dat jullie zouden willen weten,
het vervoersbureau vond een pistool op het metrospoor,
een paar blokken van Arthur West's appartement.
Ballistiek verbond dit met de kogels die de schouwarts uit het lichaam haalde.
Lab kon duidelijke afdrukken van het pistool halen, maar nog geen treffers in het systeem.
Mooi duidelijk litteken over de middelste twee vingers daar.
Moet niet moeilijk zijn te vergelijken zodra we een verdachte hebben.
Juist.
Wat is er? - Ik herinner me net dat ik ergens moet zijn.
Vertel me over Sudomo Han. - Wat?
Sudomo Han.
Je kent natuurlijk de naam. Ik wil weten wat er is gebeurd.
Han was een Indonesische zakenman die een kantoor in Londen aanhield.
Ongeveer drie jaar geleden, toen Sherlock op het toppunt van zijn drugsgebruik zat,
of op de bodem, van welke kant je het bekijkt,
benaderde Han hem om op te treden als een soort van...
vertrouwelijke koerier.
Hij zei dat hij een pakket bedrijfsgeheimen moest overdragen aan een collega
zonder dat zijn concurrenten ooit ontdekten dat het pakket was overgedragen.
Sherlock nam de baan aan.
Helaas, wat Sherlock niet besefte was dat Han een terroristisch complot financierde.
De bedrijfsgeheimen waren instructies voor de overdracht van middelen en de concurrenten,
Sherlock wist die te ontwijken,
waren Britse agenten.
Gelukkig verijdelde MI6 de aanval, dus niemand raakte gewond,
maar in het proces kwam Sherlock's betrokkenheid aan het licht.
Hij...
had voor een zeer lange tijd naar de gevangenis kunnen worden gestuurd.
Dus MI6 bood je een deal aan.
Via mijn begeleider.
Hij zei dat als ik terugkwam, Sherlock's problemen zouden verdwijnen.
Met andere woorden, alles wat je voor MI6 deed,
drugshandelaren je restaurants laten gebruiken, dat was niet voor het geld.
Of om je bedrijf te redden. Dat was allemaal om Sherlock te beschermen.
Waarom heb je het hem niet verteld?
Waarom heb je het mij niet verteld?
En wat bereiken?
Het na de feiten vertellen zou een schamele poging zijn schuld te ontwijken en hem vertellen,
kon hem een slechte weg opsturen.
En je weet dat beter dan wie ook.
Hij is kwetsbaarder dan hij wil toegeven.
Wij twee, we...
wij delen die last, toch?
Hem verzorgen, of hij het beseft of niet.
Mycroft.
Wat?
Dat dit letterlijk de laatste plaats is waar ik aan het begin van de dag verwachtte te zijn.
Zeg mij wat.
Alsjeblieft niet doen.
Wat het ook is, zeg het gewoon.
Nee, het riskeert een onherstelbare domper op de stemming.
Sherlock?
Zoals we allebei weten zal hij dingen heel moeilijk voor ons maken.
Ik vertelde hem gisteravond dat ik ga verhuizen.
Hoe ging dat?
Verschrikkelijk.
Maar weet je wat, het kan me nu niet schelen.
Nu is dat zijn probleem, niet het mijne.
Correctie...
niet het onze.
Mr Sherrington, Ik heb nieuws.
Ik denk dat ik weet wie de mol is.
Ik ga hem zoeken.
Wat was dat?
Goede God, mens. - Sherlock, wat doe jij hier?
Ik kan je hetzelfde vragen. Was er maar tijd.
Wat doe je?
Je moet een tas inpakken. - Echt?
Je moet hier weg, jullie beiden, nu.
Waarom? - Zijn vingerafdrukken staan op het pistool
dat werd gebruikt om Arthur West doden. - Wat?
Het dook op, vol vingerafdrukken. De politie zoekt ze nog in hun database,
maar ik herkende ze meteen. - Hoe is dat mogelijk?
Ik beken ze heel aandachtig te hebben bestudeerd toen we kinderen waren.
Je kransen en loops zijn zo vertrouwd voor mij als je gezicht, net als het litteken
over je midden en ringvinger aan je rechterhand.
Trucje met mes misgegaan, met 13 jaar, als het geheugen klopt. Zielig.
Sherlock, ik begrijp het niet. - Het is heel simpel.
Je wordt erin geluisd. Voor moord en verraad.
Vertaling het Elementary team.
ropo64